کلبه ی تاریک

 

دوستای گلم من مدت هاست که دیگه وبلاگ نویسی رو گذاشتم کنار آخه حتی فرصت سر زدن به کامنتامو هم ندارم اما وبلاگ رو حذف نمی کنم شاید یه روز دوباره بر گردم و اینجا زندگی کنم اما فعلا وقت کافی واسه اینجا رو ندارم برای همین یه مدت اینجا متروک میمونه قول نمیدم ولی شاید بازگشت داشته باشم البته اگه زندگی و زمان یاری بدن

نیستش...نمیدونم کجاست...چه می کنه...ولی میدونم که ندارمش

هیچ وقت نخواستم که تورو با چشمات به یاد بیارم٬ نمیخواستم که تو رو تو گم ترین آرزوهام ببینم٬ نمیخواستم که بی تو به دیوارا بگم هنوزم دوستت دارم.

آخه تو هول ولای پریشونی تورو نداشتن ٬تو گیر و دار (ای بابا دل تو هیچ حاله و خوش...) ای بی مروت دیگه دل می مونه که جون دل کبوتر بتپه؟ که با شما از جون زندگیش بگه؟ بگه که هنوز زنده س!

اگه صدا صدای منه...  نفس اگه نفس تو... بذار که اون خوش غیرتاش بدونن دل بابایی دیگه دل نیست... دیگه دل نمیشه

نه! این دل دیگه واسه ما دل نمیشه...

پرویز پرستویی 

شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت             روی مه پیکر او سیر ندیدم و برفت

گویی از صحبت ما نیک به تنگ آمده بود           با بر بست و به گردش نرسیدیم و برفت

بسکه ما فاتحه و حزر بمانی خواندیم               وز پی اش سوره ی اخلاص دمیدیم و برفت

عشوه دادند که بر ما گذری خواهی کرد             دیدی آخر که چنین عشوه خریدیم و برفت

شد چمان در چمن حسن لطافت لیکن              در گلستان وصالش نچمیدیم و برفت

همچو حافظ همه شب ناله و زاری کردیم            کای دریغا به وداعش نرسیدیم و برفت

غزلیات حافظ شیرازی

پ.ن:حمله به دیوار سخت احساسات غیر منطقی که به قول معروف روح زن را میسازد  به وسیله ی منطق بیهوده است             (میلان کوندرا (نویسنده))

همیشه از جلوت رد می شدم, گاهی باهات قدم میزدم ,حتی یه وقتایی که سرتو رو زانوهام میذاشتی موهاتو نوازش می کردم ولی مثل اینکه حتی منو احساس نمیکردی! خیلی وقتا اصلا انگار نه انگار که منم هستم.
ولی دیروز تو به من خیره شدی , داشتی خیره خیره به من نگاه می کردی ,نگاهت قدرت انجام هر کاری رو ازم گرفته بود همون جور که بهم خیره شده بودی میومدی جلو و من هیچ تکونی نمی خوردم! نگاه خیرت قدرت انجام هر کاری رو ازم گرفته بود!
اومدی ... اومدی ... اومدی ... رفتی ... رفتی ... رفتی ...

تو به من نگاه نمی کردی تو داشتی به گل رز پشت سر من نگاه می کردی!

 رفتی جلو پرپرش کردی,صدام زدی  دادی به من و گفتی: ( ببر بده به عشقم بگو تا ابد دوستش خواهم
داشت) دلم شکست! کل روز رو تو شهر گشتم آخر شب توی یه مغازه ی قاب فروش چند تا آینه دیدم رفتم جلو آینه تا ببینم چه مشکلی دارم که تو حتی نگاهم هم نمیکنی

تازه اون موقع بود که یادم اومد باد تصویر نداره

سها        ۱۹/۱/۸۷      ۶:۱۵

دل من میسوزد                   باز هم میسوزد

این بار

نه به حال کبوتر ها             که به حال خودم

که چرا

بعد از آن همه خندیدن و گفتن از من

باز هم میگوید

خنده ی تو از چیست             گریه ات باز از کیست

به که گویم حالم؟                 به که گویم روزم؟             آخر او دیگر نیست

آدمک باز آمد                   او نگاهی انداخت                 به نگاه زارم

و به من خندید و                به تمسخر دیدم

باز در من نگریست           باز هم هیچ نیافت

جزهمان کودک ده ساله ی بی رنگ و ریا       جز همان صورت بی رنگ و لعاب       جز همان چشمان خواب

باز هم می آیی؟              آدمک می آیی؟                که ببینم رخ تو؟                  که ببینی دل من؟

باز هم میدانم                که اگر باز آیی                  بر نگیرم هرگز               جز تمسخر از تو

                                                                     آدمک می آیی؟               آدمک می آیی؟

سها      26/1/2009    22:18